Zgodnie z najnowszymi doniesieniami prasowymi, Ministerstwo Finansów rozważa ponowne odroczenie wejścia w życie nowych zasad dotyczących poboru podatku u źródła. Mając na względzie skalę kontrowersyjności proponowanych przepisów, które od 1 stycznia 2019 r. są elementem naszego porządku prawnego, komunikat ten można uznać za pozytywny. Niemniej jednak perspektywa podtrzymywanej niepewności, w naszej ocenie, może budzić uzasadnione obiekcje.

W ostatnim czasie Ministerstwo Finansów zapowiadało nowelizację nowych restrykcji. Wśród planowanych zmian znalazła się przykładowo modyfikacja definicji rzeczywistego właściciela czy objęcie nową procedurą poboru jedynie odsetek, należności licencyjnych i dywidend. Podkreślenia wymaga jednak fakt, iż oświadczenia MF nie znalazły na dzień dzisiejszy odzwierciedlenia choćby w projekcie ustawy, jak również brak kolejnego rozporządzenia odraczającego.

Wobec powyższego, już dziś pragniemy zwrócić Państwa uwagę, iż nowa procedura poboru podatku u źródła przewiduje, że jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, przekroczy w ciągu roku podatkowego – na rzecz tego samego podatnika – kwotę 2 mln zł, płatnik będzie obowiązany do uiszczenia podatku ponad tę kwotę, co do zasady, bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jednocześnie jednak ustawodawca przewidział mechanizmy, które pozwolą na odstąpienie od nowych zasad, tj. (i) złożenie przez płatnika oświadczenia o posiadaniu dokumentów wymaganych dla preferencyjnego opodatkowania i jednocześnie braku wiedzy o okolicznościach wykluczających niepobranie podatku na podstawie przepisów prawa podatkowego lub (ii) uzyskanie opinii o stosowaniu zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego.

Biorąc pod uwagę brak przejrzystych wytycznych w zakresie pierwszego mechanizmu oraz ryzyko odpowiedzialności karnej skarbowej za podanie nieprawdy w treści oświadczenia, atrakcyjniejszym narzędziem wydaje się być opinia o stosowaniu zwolnienia. Wydaje się ją pod warunkiem wykazania przez wnioskodawcę spełnienia przez podatnika warunków określonych w art. 21 ust. 3-9 lub art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT. W konsekwencji, opinia ma zastosowanie do płatności pomiędzy podmiotami powiązanymi w odniesieniu do zwolnienia z podatku na podstawie unijnych dyrektyw.

Co istotne, opinię o stosowaniu zwolnienia wydaje się bez zbędnej zwłoki, niemniej jednak nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wpływu wniosku do organu podatkowego. Zgodnie z aktualnym brzmieniem ustawy o CIT, opinia wygasa z upływem 36 miesięcy od dnia jej wydania, przy czym Ministerstwo Finansów zapowiadało, że początek biegu okresu ważności zostanie skorelowany z wejściem w życie nowych przepisów.  

Mając na uwadze brak pewności i przewidywalności prawa w zakresie podatku u źródła, już teraz zwracamy Państwa uwagę na ten mechanizm. Wobec tego, iż proces otrzymania opinii może okazać się czasochłonny, podjęcie kroków w tym zakresie wydaje się być słuszne.

Jeśli są Państwo zainteresowani naszym wsparciem, pozostajemy do dyspozycji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wypełnij to pole
Wypełnij to pole
Proszę wprowadzić prawidłowy adres email.

Menu